Alweer zeven jaar geleden stak ik hier de loftrompet over Anouar Brahem’s album ‘Blue Maqams’. Anouar komt uit Tunesië en speelt de Oud, een snaarinstrument uit dat land. Onze onlangs overleden vriend JV en zijn vrouw CK zagen hem ooit spelen in Parijs toen zij daar woonden. JV bracht die ervaring weer op ons over. Ik kende, als enige in ons muziekclubje, Anouar's muziek niet maar leerde zo een aantal prachtige albums van zijn hand kennen. Brahem houdt van samenwerkingen met allerlei muzikanten en bracht onlangs een nieuw album uit op het ECM label met de naam ‘After The Last Sky’. Afgelopen donderdag bezochten we een optreden van Anouar met zijn band in de grote zaal van Tivoli in Utrecht. We mochten geen foto’s, filmpjes en geluidsopnamen maken. Dus hierbij een foto die ik ooit eens heb gemaakt van de grote zaal zonder artiesten 😊
.jpg)
Om eerlijk te zijn was ik niet enthousiast over het nieuwe album en ik hield mijn hart vast voor het concert. Maar livemuziek is vaak beter dan het studiowerk, zeker bij jazzmuzikanten. We gingen het meemaken, misschien viel het mee. Het was sowieso een bijzondere avond want wij gingen met CK en haar zoon H. We hadden ze sinds de uitvaart niet meer gezien en het was ontzettend fijn hen weer te spreken. De avond voelde zo ook een beetje als een eerbetoon aan JV.
Maar, helaas, ik vond het concert onder de maat. Het vuur ontbrak en zeker in het begin vroeg ik mij af “luisteren ze wel naar elkaar?”. Uiteraard waren er meerdere mooie momenten maar het samenspel van bassist Dave Holland en Anouar zonder de anderen was ronduit briljant. Dat was het hoogtepunt van het concert wat mij betreft. Mevrouw Anja Lechner streek haar Cello ongetwijfeld feilloos maar ik vind dat instrument niet harmoniëren met deze muziek. Van Django Bates achter de piano was ik ook niet echt onder de indruk. Was het misschien mijn avond niet? Mm… zou kunnen, maar de vrienden waren ook niet erg enthousiast. Gelukkig vond CK het optreden erg mooi en had ze in ieder geval een geweldige avond. Dat hebben we uiteraard gerespecteerd en haar plezier dus niet verpest door kritisch gezeur van onze kant.
De nazit was erg gezellig. Biertje erbij, ouderwets, zoals het hoort. We spraken over het concert natuurlijk, ons wel en wee van alledag maar natuurlijk ook over het onverwachte overlijden van Jonnie Boer van de Librije. Triest en een schok voor de culinaire wereld.
We namen afscheid en beloofden elkaar snel weer op te zoeken. O ja, we reisden met de trein, de tweede keer voor mij dit jaar, echt waar! Heen was het staan, maar terug konden we zitten in de dubbeldekkert. Best lekker!
Anouar Brahem - Oud
Django Bates - Piano
Dave Holland - Contrabas
Anja Lechner - Cello
