Vroeger, als familie, vrienden of kennissen op vakantie waren geweest, dan werden we vergast op ‘de vakantiefoto’s’. Soms een losse stapel, meestal een paar fotoboekjes en af en toe een lijvig album met ingeplakte foto’s. Of erger… dia-avondjes. Ik was degene die zich daar vooral schuldig aan maakte. Maar, hulde, ik beperkte mij en binnen een uur was ik meestal wel klaar. Op de keper beschouwd had bijna iedereen een pesthekel aan die vakantiefoto’s en dia’s. Als echte naoorlogse kids waren we goed opgevoed en bekeken al die foto’s met beleefd en geveinsd enthousiasme. “Oh, aaah, wat mooi!”. Maar onze bijzondere vriend P., van heel lang geleden, ging daar heel anders mee om. Ik was er ooit bij dat hij van iemand een fotoboekje in zijn handen kreeg gedrukt. “Vakantie Spanje” zei die persoon erbij. P. bladerde een paar seconden door het boekje en gaf het
direct terug. “Leuk”, was zijn commentaar. Ik kon mijn lachen echt niet houden 😂.
Behalve P., bezochten we vroeger braaf die dia avondjes en we bekeken gedwee de fotoboekjes. Met de komst van digitale fotografie en internet werd het delen van foto’s allemaal stukken makkelijker. Ik deed dat aanvankelijk ook via mijn weblog. Beter dan dat analoge gehannes. Maar daar ben ik na verloop van tijd ook mee gestopt om dezelfde redenen. Geen of weinig respons. Ik begreep dat ook wel. We werden en worden overspoeld door digitale content en maak dan nog maar eens een selectie waar je wel of niet kennis van wilt nemen. Foto’s delen op andere social media heb ik nooit gedaan, bij uitzondering soms een paar plaatjes van J.
Tussen 2008 en 2011 heb ik een aantal uitgebreide blogs geschreven over fotografie. Vorig jaar nog een keer een verhaal over mijn SONY DSC HX-60 maar verder heb ik het onderwerp fotografie gelaten voor wat het was. Maar… ik ga dat weer een beetje oppakken in de vorm van publiceren van mijn foto’s. Voor mijzelf. Net als de blogs, omdat ik het leuk vind. Fuck it.
Op dit moment staat mijn fototeller op ruim 83.000 foto’s, waarvan ongeveer 12.000 diascans. Allemaal gerubriceerd, geen een uitgezonderd. Ik heb meerdere plekken waar ik alles of deels heb opgeslagen, Uiteraard op mijn lokale PC maar ook op diverse externe back-ups en twee locaties in the cloud: Smugmug en Flickr. De eerste is een betaalde host voor professionals. Dat ben ik niet, maar SmugMug biedt mij wel de mogelijkheden die ik zoek. Vooral het hosten van een onbeperkt aantal foto’s en totale vrijheid van inrichten van de webomgeving. Smugmug is niet toegankelijk voor derden. Daar heb ik, voor een deel, Flickr voor. Mijn fotobestanden zijn redundant opgeslagen zoals dat heet. De genoemde platforms zijn Amerikaans. Mocht het totalitaire Trump-regime de stekker voor Europa uit de Hyperscalers, Cloud Giants en Big Tech bedrijven halen, dan zit ik daarom nog steeds goed en verhuis ik de hele handel naar een Europees platform. Lekker puh.
Het belangrijkste verschil tussen Flickr en SmugMug zit hem in het doel van de platforms. Flickr is een social community voor amateurs om foto’s te delen, terwijl SmugMug een professionele, zakelijke tool is voor fotografen. Met name voor het bouwen van een eigen portfolio en het verkopen van werk. Andere platforms zoals Instagram zijn prima geschikt om plaatjes te delen maar ongeschikt voor serieuze fotografen vanwege technische beperkingen met betrekking tot compressie, formaat, EXIF-data, enzovoort. Polarsteps moet ik hier zeker ook noemen. Polarsteps is een populair Nederlands (!) reisplatform. Met hun ronduit briljante app kun je je reizen in real-time kan bijhouden en delen. De app houdt de route, locaties en foto's van de gebruiker bij op een interactieve wereldkaart. Je kunt dagelijks je foto’s uplaoden en een klein verhaaltje bij schrijven. Moet je wel zin in hebben… Achteraf kun je van je reis een fysiek fotoboek maken. De kwaliteit van die boeken is geweldig. Onze vriend M. is van Nederland naar Palermo gefietst in twee ‘legs’. Twee jaar geleden en dit jaar. Zijn Polarsteps-boek is om van te watertanden. Prachtig allemaal, maar ik ga daar niet meer aan beginnen.
Flickr heeft een mooie website en is tot 1000 foto’s gratis en slaat originele bestanden (inclusief RAW en grote JPEG's) in volle resolutie op. Op mijn Flickr account staan op dit moment drie albums. Twee albums zijn portfolio’s. De eerste portfolio bevat diascans uit de periode 1978 tot 2006. De tweede bevat digitale foto’s uit de periode 2006 tot heden. Het derde album betreft ons bezoek aan Burgers’ Zoo van twee weken geleden. De portfolio’s zijn nu bescheiden qua aantal foto’s en zal ik aanvullen tot dat ik vind dat ze representatief zijn. ‘Werk in uitvoering’ dus. Naast die twee wil ik af en toe een album plaatsen van vakanties, dagjes uit of wat ik fotografisch de moeite waard vindt, zoals het album van Burger’s Zoo. Ik wil met terugwerkende kracht 2023, 2024 en 2025 nog publiceren in een aantal albums, ik schat een stuk of zes.
Flickr beschouw ik uitsluitend als een showcase van mijn foto’s. Een soort fotografische etalage. Maar, dat wil ik benadrukken, het zijn beslist geen verhalende vakantiefoto’s met selfies, familie of vrienden. Ik weet dat veel mensen dat juist leuk vinden en dat begrijp ik en is ook terecht. Die vorm is zeker leuk, maar ik heb andere keuzes gemaakt. Daarnaast heb ik gekozen om foto’s niet altijd op onderwerp of chronologisch te ordenen. Op Flickr schrijf ik:
“Mijn foto's zijn op talloze plekken over de hele wereld gemaakt. Ze zijn in mijn portfolio's in willekeurige volgorde weergegeven om een dynamische en gevarieerde kijkervaring te creëren. Foto's in mijn andere albums kunnen zowel in willekeurige als in chronologische volgorde worden getoond. De presentaties hier zijn dynamisch en albums kunnen worden aangepast of verwijderd. Respecteer mijn werk en gebruik mijn foto's niet zonder mijn toestemming. © STONEAGEIMAGES - stoneageimages@gmail.com"
Ja, wat kan ik nog zeggen? Kijk maar eens (hyperlink): Flickr albums
