FOR THE RECORD: VEERTIENDUIZEND

Wat moet ik nog schrijven over mijn E-bike avonturen? Nou ja, 14.000 kilometer na zeven jaar. Het lijkt heel wat maar als je een fiets als 'daily driver' gebruikt dan lach je hierom. Het laatste jaar begin ik steeds meer een echte pensionado te worden en fiets ik meer naar de grootgrutter dan door de polder. Een constatering die ik niet zo leuk vind is dat mijn jaren gaan tellen en ik merk dat op mijn Quick. Ik durf niet zo hard meer te fietsen én het gaat allemaal niet zo makkelijk meer als zeven jaar geleden. Ik liet kort na de aankoop de begrenzer er af halen en 30 km/uur en meer door de dreven was dagelijkse kost. Hoppáááá 😀Toen was ik bepaald ook geen twintig, maar dat hield me niet tegen. Tegenwoordig laat ik dat soort snelheden wel uit mijn hoofd.

Het helpt ook niet dat het 'ecosysteem' van fietsen in Nederland ernstig is aangetast. Was fietsen ooit een ontzettend fijne en ontspannende bezigheid, dan is dat nu wel anders. Het is, vind ik, soms een bijna neurotische ervaring. Ik word af en toe helemaal gek van al de E-bikes en vooral die tyfus fatbikes. Oprotten, allemaal! Nou ja, ik zoek zelf, als het kan, de rust op en dan geniet ik nog steeds van mijn e-bike.