TWAALFDUIZEND

Het lijkt heel wat, 12.000 kilometer fietsen. Deze kilometerstand verscheen vorige week op het schermpje van mijn fietscomputer. Ik heb er ruim zes jaar over gedaan. Ik ken mensen die hun hand er niet voor om draaien om honderd kilometer of meer te fietsen op een dag. Zonder elektrische ondersteuning... Die lachen zich een hoedje om dat aantal kilometers van mij. Toch ben ik wel tevreden met mijn bescheiden prestatie. Het is vooral de discipline om dagelijks het stalen ros te pakken die het hem voor mij doet. Ik heb mij die discipline zelf aangeleerd en het heeft mij met name gezondheidswinst opgeleverd en ontzettend veel gelukzalige momenten. Beetje overdreven? Om de donder niet, want elektrisch fietsen is gewoon onwijs leuk.

Op 20 april 2019 haalde ik mijn QWIC op bij onze fietsendealer. Vanaf het begin slaagde ik erin om nagenoeg iedere dag te fietsen. Gedurende die eerste twee jaar was het gewoon droog elke keer als ik ging fietsen. Een wonder. Gedurende de Corona-tijd was het werkelijk goddelijk, die fenomenale stilte, ik vergeet dat nooit meer. De twee opeenvolgende winters waren vooral erg nat. Maandenlang. De afgelopen winter ging redelijk, maar dit voorjaar en zomer waren en zijn werkelijk fantastisch. Ik geniet met volle teugen van het heerlijke weer.

Een enorme stoorzender de laatste jaren is wel de toenemende plaag van dat bejaarde gajes op hun peperdure e-bikes. Allemaal naast elkaar, veel te snel of veel te langzaam en geen enkele benul van en met het verkeer om zich heen. Echt rampzalig. Ik vermijd dat fietsende wrakhout door de wat meer verlaten stukken polder op te zoeken. Broodje mee, vers bakkie Nespresso erbij. Niks mis mee. Maar 's avonds en zelfs ’s nachts is fietsen ook geweldig en de beste oplossing voor het ouderen-overlastprobleem. Dan heb je een verlaten en hele stille wereld voor jezelf. 

Ja, ik weet het, ik ben ook een ouwe lul, maar ik wil gewoon geen onderdeel uit maken van die bejaarde fietsende stuntelparade. Ik vind het echt een vreselijk fenomeen en vergelijkbaar met de explosie van toeristen overal. Opzouten allemaal. Een geluk bij een ongeluk is dat fatbikers de polder mijden als de pest. Maarre... ik wilde eigenlijk alleen even bij de 12.000 gereden fietskilometers stilstaan 😊. Toch niet niks.