“Zullen we weer naar SAIL gaan dit
jaar?” vroeg J. ‘Tuurlijk, leuk, goed idee!” zei ik. De vorige keer was in 2015 en toen zijn we er ook
geweest en dat was een eclatant succes. Het was destijds geweldig mooi weer en we waren
er van ‘s ochtends een uur of tien tot en met een prachtige zonsondergang. Een topdag. Niets stond ons dus een nieuw bezoek aan het grootste maritieme evenement ter wereld in de weg. Nou, toch wel... Een
beetje rekenen en ik kwam op 200 tot 250 euro voor een half dagje SAIL Amsterdam met zijn tweeën. Dat vond ik gewoon te veel. Ons nieuwe leven, met
ondergetekende in de rol van pensionado, vraagt om serieus en enigszins terughoudend financieel beheer. We zochten op Google maps naar een andere locatie dan
Amsterdam, dan maar zonder rondvaart. De start van SAIL Amsterdam vanuit IJmuiden heet de SAIL-In Parade. Dat is de officiële intocht waarbij de tall ships en andere deelnemende schepen, na het verlaten van de sluizen van IJmuiden, over het Noordzeekanaal richting de Amsterdamse haven varen. Start om 10:00 uur. Duidelijk verhaal, we pakken de auto en parkeren ergens
langs het kanaal en dan zien we daar de tall ships en andere vaartuigen
langskomen. Appeltje-eitje. Ju zag op de kaart een wijk langs het water in
Velsen-Zuid met een park. “Dan parkeren we daar de auto en zoeken een bankje
langs het kanaal!” Top idee! Koffie en broodjes erbij, kan niet mis gaan. Daarna gaan we dan aan het strand lunchen en dan hebben we voor
een fractie van de kosten toch ook een leuke dag? We konden niet wachten, echt zin an.
De volgende dag reden we richting
IJmuiden en Velsen om ons slimme en vast wel unieke plan ten uitvoer te brengen. Wat een lekker stel he? Lief maar dom... Al tientallen kilometers voordat
er nog maar sprake was van lange schepen of Noordzeekanalen, zagen we links en rechts
verstopte wegen, wegomleidingen en afgesloten wijken met verkeersregelaars om al het verkeer in
goede banen te geleiden. Echt, alles stond muurvast of was afgesloten. Ons doel, Velsen-Zuid, was
totaal onbereikbaar. We kregen echt de slappe lach om ons zelf. "Wat een naïeve sukkels zijn we toch 😂😂😂". Is het op deze planeet überhaupt nog ergens rustig als er iets bijzonders is te zien?
Na enige tijd reden we in een lange file richting IJmuiden. Omdat we gisteren hadden bedacht na het evenement iets te lunchen aan het strand, sukkelden we dus maar wat verder die kant op. Op een gegeven moment reden we vlak langs de dijk van het kanaal die helemaal
vol stond met mensen en daarachter kwamen opeens de schepen heel goed in beeld! Helemaal geen gekke plek om te kijken naar de parade. Soort van, bijna, eerste rang eigenlijk!
b.jpg)
De file stond even stil en we spraken af dat J. de auto uitging zodat in ieder geval één van ons de schepen zou kunnen zien en fotograferen. Ik zou proberen
ergens te parkeren. Ze stapte uit en mengde zich tussen het publiek en ik reed langzaam verder. We zouden elkaar
wel weer vinden. Ik sloeg iets verderop een willekeurige straat in en zag na
100 meter een nagenoeg leeg parkeerterrein! Naast het politiebureau. Een minuut of tien later
stond ik ook op de dijk tussen het publiek, iets verderop dan waar J. uit de auto was gestapt. Waar ik stond had ik ook een geweldig zicht op de
vaartuigen met de schitterende tall ships. Er heerste een opvallend goeie sfeer bij de bezoekers en het voelde ouderwets gezellig. Zo 'van toen was geluk nog heel gewoon'. Na een uur vonden we elkaar weer. We hadden allebei volop genoten en foto’s
kunnen maken.
Het indrukwekkendste tall ship was wat ons betreft de B.A.P. Unión uit Peru. Dat is een viermastbark (zeilschip met vier masten) en het grootste tall ship van 'The Americas'. De B.A.P. Unión dient als opleidingsvaartuig voor
marine cadetten en als drijvende ambassadeur voor de cultuur en tradities van
Peru. Het schip is pas in 2015 gebouwd! Het hoogtepunt was het moment dat tientallen matrozen op de ra’s klommen bij wijze van zeilvertoon
en groet. De hoogste mast is 53,5 meter hoog (lang?).
.jpg)
Ik had vandaag voor het eerst
onze Sony DSC-HX60 bij mij, een compacte superzoom camera. Ik ben het gesjouw met zware
spiegelreflexcamera’s een beetje zat en had mijn Nikon thuisgelaten. De Sony
hadden we jaren geleden als tweedehandsje gekocht. Vanaf dag één waren we de
accu’s en de oplader kwijt. Lekker handig, not... Ik kwam de camera onlangs weer tegen
en bestelde voor een paar tientjes een oplader en twee accu’s. Een heerlijk
makkelijk en stevig gebouwd cameraatje dat inmiddels zelfs geld waard is, zo vertelde de verkoper van Kamera Express. Het
zoombereik van 24 tot 720 mm is echt gaaf. Ik denk dat deze camera zo maar eens
mijn ‘daily cam’ kan gaan worden. Vandaag een mooie dag om deze kleine Sony aan de tand te voelen. In de kleine fotoselectie, zie hierna, staan een paar vrouwelijke Peruviaanse cadetten boven
in de mast van de B.A.P. Unión op meer dan 50 meter hoogte en ongeveer 120
meter ver weg. Geweldig, dat zoombereik, dat gaat de beste smartphone mooi (nog) niet redden en je moet een peperdure lens (2K+) kopen voor een SLR om dit bereik te halen. De camera beviel dus uitstekend. Het werkt allemaal super, weegt bijna niks en verdwijnt zo in een binnenzak, zo makkelijk. Ik ga nog een paar testen doen bij verschillende condities. Als dat goed gaat dan gaat de Nikon met pensioen, net als zijn baasje. Ik laat het later nog weten.
Ik heb een kleine selectie van
foto’s gemaakt; hier even klikken:
Na de bootjes hebben we geluncht
aan het strand onder de rook van Tata Steel. Heel aparte omgeving. Hoogovens, de
grootste zeesluizen ter wereld én een werkelijk prachtig zand. Maffe
combinatie. Het was oprecht een leuk en afwisselend dagje. Geen zin in al te veel
drukte en kosten? IJmuiden en omgeving is met SAIL dan helemaal niet verkeerd en een prima alternatief.
Maar voor de volledige ervaring moet je natuurlijk naar Amsterdam.
b.jpg)
.jpg)
