Wij zijn weliswaar
geen muzikanten, maar hebben ons wel degelijk een muzikale identiteit eigen gemaakt. Wij, daar bedoel ik heel nadrukkelijk vrienden H. en R. en
ondergetekende mee. Wat wil je, een cumulatie van meer dan 150 jaar naar muziek
luisteren en vele daarvan samen? Vooral toen we jong waren. In die beginjaren was ‘luisteren’ naar bepaalde muziek bijna een dekmantel voor een heel anders soort ervaring. We dompelden onze geesten regelmatig onder in een spirituele waas van de meest waanzinnige muziek. Een psychoactieve ayahuasca maar dan zonder rare substanties. Ik durf de stelling wel aan dat Soft
Machine wat dat betreft onze muzikale en spirituele top vertegenwoordigde.
Soft Machine was een baanbrekende en legendarische Britse band, opgericht in 1966. Hun muziek was totaal uniek met invloeden uit jazz, rock, klassieke en andere contemporaine stijlen. Soft Machine kende in de loop der tijd talloze bezettingen, met een indrukwekkend palet aan, doorgaans, zeer begaafde muzikanten. De oprichters van de eerste incarnatie in 1966, waren Robert Wyatt, Kevin Ayers en Mike Ratledge. Wyatt is 81 jaar en al jaren niet meer muzikaal actief. Ayers is in 2013 overleden en ik lees juist dat Mike Ratledge ons op 5 februari jl. ook is ontvallen. Wij, de vrienden, hebben de oude garde én Ratledge nooit zien spelen, maar ik vind het niet meer dan gepast, uit dank en respect, om hier bij het heengaan van een belangrijke held uit onze jeugd stil te staan.
Voor wie meer wil weten over Soft Machine is internet geduldig, maar ook mijn eigen brouwsel in zake onze bevindingen vind ik de moeite waard: Soft Machine
